نيازهاي جوان‏

1. ازدواج‏

1. وَ أَنْكِحُوا الايامي مِنْكُمْ وَ الصّالِحِينَ مِنْ عِبادِكُمْ وَ إِمائِكُمْ‏ نور/ 32.

2. قَالَ رَسُولُ اللَّهِ (ص): مِنْ حَقِّ الْوَلَدِ عَلَي وَالِدِهِ ثَلاثَةٌ يُحَسِّنُ اسْمَهُ‏

وَ يُعَلِّمُهُ الْكِتَابَةَ وَ يُزَوِّجُهُ إِذَا بَلَغَ‏ مكارم الاخلاق، ص 220.

3. قَالَ رَسُولُ اللَّهِ (ص): مَا مِنْ شَابٍّ تَزَوَّجَ فِي حَدَاثَةِ سِنِّهِ إِلا عَجَ‏

شَيْطَانُهُ يَا وَيْلَهُ عَصَمَ مِنِّي ثُلُثَيْ دِينِهِ فَلْيَتَّقِ اللَّهَ الْعَبْدُ فِي الثُّلُثِ الْبَاقِي‏ دعائم الاسلام، ج 2، ص 190.

4. قَالَ رَسُولُ اللَّهِ (ص): يا شاب تزوج و إياك و الزناء فإنه ينزع‏

الايمان من قلبك‏ مكارم الاخلاق، ص 196.

5. قال النبي (ص): من بلغ ولده النكاح و عنده ما ينكحه فلم ينكحه ثم احدث حدثا فالاثم عليه‏ كنز، ج 16، ص 443.

6. قال النبي (ص): مكتوب في التوراة من بلغت له ابنة اثنتي عشر سنه‏

فلم يزوجها فاصبت اثما فاثم ذلك عليه‏ كنز، ج 16، ص 456.

2. كار وحرفه‏

1. قَالَ رَسُولُ اللَّهِ (ص): طلب الحلال فريضة علي كل مسلم و مسلمة جامع الاخبار، ص 139.

2. قَالَ رَجُلٌ يَا رَسُولَ اللَّهِ! مَا حَقُّ ابْنِي هَذَا؟ قَالَ (ص):" تُحَسِّنُ اسْمَهُ وَ أَدَبَهُ وَ

تَضَعُهُ مَوْضِعاً حَسَناً" عدة الداعي، ص 86.

3. قَالَ رَسُولُ اللَّهِ (ص): يَا عَلِيُّ حَقُّ الْوَلَدِ عَلَي وَالِدِهِ أَنْ يُحْسِنَ اسْمَهُ وَ أَدَبَهُ وَ يَضَعَهُ مَوْضِعاً صَالِحاً من لا يحضره الفقيه، ج 4، ص 371.

4. قَالَ أَمِيرُ الْمُومِنِينَ (عليه السلام): أولي الاشياء أن يتعلمها الاحداث الاشياء التي إذا صاروا رجالا احتاجوا إليها شرح نهج البلاغه ابن ابي الحديد، ج 20، ص 333.

3. ورزش وتفريح‏

1. أَرْسِلْهُ مَعَنا غَداً يَرْتَعْ وَ يَلْعَبْ‏ يوسف/ 12.

2. قَالَ الصَّادِقُ (عليه السلام): دَعِ ابْنَكَ يَلْعَبُ سَبْعَ سِنِينَ‏ كافي، ج 6، ص 46.

4. زيبائي‏

1. حضرت علي (عليه السلام) كه دو لباس خريد، لباس زيباتر را به قنبر غلامش داد و فرمود:" تو جوان هستي."

سيماي جوان‏ و اهميت‏ جوانی دراسلام

منبع :فیش های تبلیغی/ محسن قرائتی
1. حضرت علي (عليه السلام) دستور مي دهد كه به فرزندان خود از علوم و معارف اسلامي كه آنان را در برابر افكار انحرافي بيمه مي‏كند ياد دهيد:

قَالَ أَمِيرُ الْمُومِنِينَ (عليه السلام): عَلِّمُوا صِبْيَانَكُمْ مِنْ عِلْمِنَا مَا يَنْفَعُهُمُ اللَّهُ بِهِ لا تَغْلِبْ عَلَيْهِمُ الْمُرْجِئَةُ بِرَأْيِهَا وسائل الشيعة، ج 21، ص 478.

2. بسياري از اصحاب پيامبر اكرم (ص) را جوان تشكيل مي‏دادند. و در جبهه پيامبر اكرم، جوانان بودند:

كنا نغزوا مع النبي (ص) و نحن شباب‏

3. قرآن به نوجوانان سفارش مي‏كند كه بايد در مصالح و مفاسد جامعه خود را دخالت بدهد:

يا بُنَيَّ أَقِمِ الصَّلاةَ وَ أْمُرْ بِالْمَعْرُوفِ وَ انْهَ عَنِ الْمُنْكَرِ لقمان/ 17.

4. پيامبر اكرم (ص) در دوازده سالگي داراي آن چنان صفاتي است كه بزرگان مسيحيت عظمت او را در سفر شام پيش بيني كردند.

5. در اهميت جواني همين بس كه خداوند در قيامت اولين سوالي كه از انسان مي‏كند نعمت جواني است.

6. امام صادق (عليه السلام) نسبت به جواناني كه دنبال تحصيل و تفقه نيستند تهديداتي دارد و مي‏فرمايد:" اگر آنان را بيابم ادب مي‏كنم". ميزان الحكمه‏،

7. قَالَ أَمِيرُ الْمُومِنِينَ (عليه السلام): شيئان لا يعرف فضلهما إلا من فقدهما الشباب و العافية غرر الحكم، ص 324.

قَالَ أَمِيرُ الْمُومِنِينَ (عليه السلام): إِنَّمَا قَلْبُ الْحَدَثِ كَالارْضِ الْخَالِيَةِ مَا أُلْقِيَ فِيهَا

مِنْ شَيْ‏ءٍ قَبِلَتْهُ فَبَادَرْتُكَ بِالادَبِ قَبْلَ أَنْ يَقْسُوَ قَلْبُكَ‏ نهج البلاغه، نامه 31.

8. فردي از طرف امام صادق (عليه السلام) به بصره اعزام شد جهت تبليغ، در موقع بازگشت امام (عليه السلام) از او نتيجه كار را پرسيد؟ عرض كرد: خوب نبود. فرمود:" چه كسي پاي منبر تو مي‏آمد؟ پيرمردها. اشتباه تو همين است"؛

عَلَيْكَ بِالاحْدَاثِ فَإِنَّهُمْ أَسْرَعُ إِلَي كُلِّ خَيْرٍ كافي، ج 8، ص 93.

قَالَ الصَّادِقُ (عليه السلام): بَادِرُوا أَحْدَاثَكُمْ بِالْحَدِيثِ قَبْلَ أَنْ تَسْبِقَكُمْ إِلَيْهِمُ الْمُرْجِئَةُ تهذيب الاحكام، ج 8، ص 111.

 ويژگي هاي اخلاقي جوان‏
1. در آينده نگر:
در اين مرحله سه دسته‏اند:
الف: واقع نگر
ب: بد بين و مايوس‏
ج: خيال پرداز
2. تجدد طلب‏
3. نقش‏پذير
4. پژوهش گر (تشنه است براي فهميدن)
مرحوم شهيد مطهري فرموده بود: اگر مقامات به من اجازه بدهند من به سينماها مي‏روم و سخنراني مي‏كنم براي جواناني كه به مسجد و پاي منبر نمي‏آيند، ولي تشنه فهميدن هستند.
5. هويت جويي و قهرمان گرايي.
6. علاقه به مسئوليت و مقبوليت.
7. كشش غريزه جنسي.
8. تفريح و سرگرمي.
جواهر لعل نهرو يكي از سياست مداران ورزيده دنيا مي گويد:
چيزي كه دنيا را تهديد مي‏كند بيكاري و ايام فراغ جوان است كه هرچه‏
زندگي به سوي ماشينيسم شدن پيش مي‏رود ايام فراغت نيز زيادتر مي‏گردد.
او مي‏گويد: هيچ منطق و مكتبي جز مذهب نمي‏تواند مسئله فراغت جوان را حل‏
كند.

 قدرت و حكمت خداوند

منبع :آشنايى با اسلام براى نوجوانان،محسن قرائتی 

تمام آفريده‏ها، نشانهى قدرت خداست. كوه و دشت و دريا در زمين، خورشيد و ماه و ستارگان در آسمان. اما در ميان آفريده‏ها، در بعضى ويژگى‏هاى خاصى وجود دارد؛ مثلا خداوند كه انسان را آفريد، چشم او را از پيه ساخت و گوش او را از استخوان نرم و زبان او را از گوشت. چه قدرتى ميتواند از پيه، بينايى و از استخوان، شنوايى و از گوشت، سخن گفتن بيافريند؟

بسيارى از ساخته‏هاى بشر، پس از چند سال از كار مى‏افتد ولى اعضاى بدن انسان يك عمر كار مى‏كند.

در طول تاريخ ميلياردها بشر آفريده شدهاند، ولى چهره و خطوط سرانگشت حتى دو نفر يكسان نيست، در حاليكه هر هنرمندى بيش از چند نمونه، قدرت هنرنمايى ندارد!

انسان، از خاك جز خشت و آجر و سراميك و چند نمونه ديگر نميتواند بسازد، ولى خداوند، از همين خاك در يك باغ، هم ميوه شيرين مثل خرما و توت، هم ميوه ترش مثل ليموترش و هم ترش و شيرين مثل انار و پرتقال به وجود مى‏آورد.

«در زمين قطعه‏هايى در كنار هم هستند و باغ‏هايى از انواع انگور و كشتزار و درخت خرما (ميوه‏هايى) همانند و غير همانند كه همه با يك آب آبيارى مى‏شوند و بعضى ميوه‏ها را در خوردن بر بعضى برترى داديم همانا در اين (تنوع طعم و رنگ و مزه ميوه‏ها) نشانه‏هايى از قدرت خداوند است براى كسانى كه مى‏انديشند.» «1»

آرى، برخى افراد ميوه را براى پر كردن شكم مى‏خواهند، ولى خردمندان با ديدن اين همه زيبايى و شگفتى، روح ايمان خود را تقويت مى‏كنند و قدرت خدا را در آن مى‏بينند، زيرا از يك آب و خاك، نمى‏توان بيش از يك طعم و رنگ و مزه انتظار داشت، ولى قدرت خداوند به گونه‏اى است كه انواع مزه‏ها، رنگ‏ها، طعم‏ها و شكل‏ها را از آن بيرون مى‏آورد.

خداوند حكيم است، يعنى همهى كارهاى او به‏جا و صحيح و هدفدار است و كار بيهوده از او سر نمى‏زند. حتى در مواردى كه به نظر ما تلخ و ناگوار است، دليلى وجود دارد. مثلا اگر انسان درد و مرض را احساس نمى‏كرد، يكباره وجود او از كار مى‏افتاد. ولى دردها نظير چراغ و آژيرى است كه علامت و نشانه نوعى خطر است.

______________________________
(1) 1. [وَ فِى الْأَرْضِ قِطَعٌ مُتَجاوِرات وَ جَنَّاتٌ مِنْ أَعْنابٍ وَ زَرْعٌ وَ نَخيل صِنْوانٌ وَ غَيْرُ صِنْوانٍ يُسْقى بِماءٍ واحِدٍ وَ نُفَضِّلُ بَعْضَها عَلى بَعْضٍ فِى الْأُكُل إِنَّ فى ذلِكَ لَآياتٍ لِقَوْمٍ يَعْقِلُون‏]. سوره رعد، آيه 4.

دردها و بيمارى‏ها، افرادى را به سراغ كشف داروها و پيشرفت‏هاى علمى سوق مى‏دهد، و در سايه دردها انسان قدر سلامتى را حس مى‏كند.
دردها احساسات بستگان را نسبت به انسان لطيف مى‏كند. بيمارى‏ها، تكبّر و غرور انسان را پايين مى‏آورد و رابطه انسان را با خداوند زياد مى‏كند و ديگران را به فكر و انديشه وادار ميكند تا قدر سلامتى خود را بدانند.
يكبار ديگر به اين سطرها توجه كنيد. تمام كارهاى خداوند در جاى خود عالمانه است، و سلامتى و بيمارى را در جهت رشد ما قرار داده است.
اگر سلامتى توليد را بيشتر مى‏كند، بيمارى ترحّم را.
اگر سلامتى وسيلهى رشد است، بيمارى وسيلهى قرب به خداست.
آرى، خداوند قدرت دارد، اما معناى قدرت او اين نيست كه هر چه را ما مى‏پسنديم و يا مى‏خواهيم، انجام دهد بلكه او قدرتش را در جايى به كار مى‏برد كه عالمانه و حكيمانه باشد.
شما قدرت داريد كه پيراهن خود را پاره كنيد، اما اين كار را نمى‏كنيد. خداوند قدرت دارد بدون درس خواندن كسى را دانشمند كند و بدون زحمت كشاورزى، محصولات را به وجود آورد و بدون پزشك و دارو، بيمار را شفا دهد، اما اينكار را نمى‏كند چون حكيمانه نيست. چون سبب ركود فكرها و تلاشها و روابط مى‏شود.

درس دوم: خداشناسى از راه نعمت ها

منبع :آشنايى با اسلام براى نوجوانان، /محسن قرائتی

به خود كه نگاه مى‏كنم، مى‏بينم خودم، خودم را نساخته‏ام، پس سازنده‏اى دارم.

سازندهى من بايد دانا و توانا باشد، مرا دوست داشته باشد، تمام نيازهاى مرا بداند و بتواند آنها را برطرف سازد.

او آفريدگار مهربان من، خداست.

هر نوزادى كه به دنيا مى‏آيد، اولين چيزى كه نياز دارد، غذاست. اما كسى را نمى‏شناسد و توانايى انجام هيچ كارى را ندارد!

اگر تمام متخصصان جمع شوند و بخواهند راهى براى تغذيه او مشخص كنند، چه طرحى دارند؟ غذا چه باشد؟ چه موادّى را دارا باشد و در چه درجه حرارتى نگهدارى شود؟ توسط چه كسى تهيه شود و چگونه به طفل داده شود؟

نوزاد فقط يك كار مى‏داند و آن مكيدن است. نه توانايى جويدن دارد و نه فوت كردن بلد است.

چه كسى مهربان‏تر از مادر و چه غذايى بهتر از شير مادر؟ لذا تغذيه نوزاد زير نظر و ديد مادر است، به گونه‏اى كه مادر بتواند از بچه مراقبت كند و

اگر اين همه نعمت نبود چه مى‏شد؟

اگر مادر شير نداشت؛ اگر نوزاد به جاى مكيدن، فوت مى‏كرد؛ اگر نمى‏توانست گرسنگى خود را با گريه اعلام كند؛ اگر همه نيازهاى نوزاد در شير مادر يافت نمى‏شد و اگر مهر مادر كم بود و حاضر به پذيرش چنين مسئوليتى نبود؟

كدام علم و قدرت است كه بتواند اين همه نياز را بشناسد و به طور دقيق تمام آن‏ها را برطرف سازد؟

خدايا! نه من مى‏دانستم چه نيازى دارم و نه پدر و مادرم خبر داشتند چه غذايى براى من لازم و مفيد است.

پيش از به دنيا آمدنم، سينه مادر را پر از شير و قلب او را پر از مهر و زندگى‏اش را از راه تلاش پدر تأمين كردى.

بهترين غذا را در اختيارم گذاشتى تا از ساده‏ترين راه، نياز خود را تأمين كنم و در اين مكيدن، نوعى ورزش براى من قرار دادى.

خدايا! تو را در برابر اين همه لطف، سپاس مى‏گويم.

مرا يارى كن تا از نعمت‏هاى تو به خوبى استفاده كنم، تو را فراموش نكنم، به پدر و مادرم نيكى كنم و همان‏گونه كه تو براى من خداى خوبى بودى، من هم براى تو بنده خوبى باشم.

پيامبر (صلى الله عليه و آله) فرمودند: «بهترين غذا براى كودك، شير مادر است» «2».

عالمان دينى نيز مى‏فرمايند: اگر روزه گرفتن مادر، به طفل شيرخوار زيان مى‏رساند، روزه بر مادر واجب نيست. زيرا تغذيهى كودك، مهم‏تر از روزه واجب ماه رمضان است.

______________________________
(1) 1. سوره بقره، آيه 233

(2) 2. عيون اخبارالرضا، جلد 2، صفحه 34.

 دين چيست؟

منبع :آشنايى با اسلام براى نوجوانان‏/محسن قرائتی
  دين به معناى فكر و عقيده و راه و روش است؛ خواه راه حق باشد يا راه باطل. قرآن به بت‏پرستان مى‏گويد: [لَكُمْ دينُكُمْ وَ لِىَ دين‏] «1»، براى شما دينتان و براى من دينم.
بنابراين هر كس، راه و روش و آداب و رسوم او، دين اوست. آنچه مهم است، اين است كه به سراغ راه حق و دين حق برويم.

نشانه هاى دين حق:

1- دين حق، دينى است كه با عقل سازگار باشد.

بتپرستان مجسمههايى را از سنگ و چوب مى‏تراشيدند و در برابر آن عبادت مى‏كردند. قرآن مى‏فرمايد: اين كار شما بر خلاف عقل است. [قالَ أَتَعْبُدُونَ ما تَنْحِتُون‏] «2» آيا چيزى را مى‏پرستيد كه خود ساخته‏ايد؟

ممكن است كه اين راه كج و انحرافى را نياكان ما نيز رفته باشند، ولى ما نبايد آن راه را برويم.

______________________________
(1) 1. سوره كافرون، آيه 6

(2). سوره صافّات، آيه 95.

چنانكه بت‏پرستان در توجيه كار خود مى‏گفتند: [إِنَّا وَجَدْنا آباءَنا عَلى أُمَّهٍ‏] «1» يعنى ما نياكان خود را در راه بتپرستى ديده‏ايم.
2- دين حق آن است كه از طرف آفريدگار باشد نه ديگران.

به اين مثال توجه كنيد: هر دستگاه و وسيلهى مهمى كه توليد و به بازار وارد مى‏شود، معمولًا يك دفترچهى راهنما دارد كه روش استفاده از آن محصول را بيان كرده است.

انسان هم كه آفريده خداست، دفترچهى راهنمايى دارد كه خداوند آن را به صورت كتاب آسمانى فرستاده است. همان‏گونه كه دفترچهى راهنماى محصولات را كسى مى‏نويسد كه آن محصول را طراحى كرده و ساخته است، برنامهى زندگى ما را هم بايد خدايى بدهد كه ما را آفريده و از نيازهاى ما آگاه است و توانايى رفع مشكلات ما را دارد.

3- دين حق آن است كه در مورد تمام نيازهاى انسان برنامه داشته باشد؛ نسبت به جسم و روح، دنيا و آخرت، فرد و جامعه.

4- دين حق دينى است كه عمل به آن سبب رشد و برترى انسان باشد و گذشت زمان آن را كهنه نكند و دستوراتش هميشه تازه و جذّاب باشد.

دستورات دينى نظير بندگى خدا، اطاعت از افراد پاك، توجه به حق مردم، تغذيه سالم، نظافت، تحصيل و كار، احترام به ديگران و كمك به‏

______________________________
(1) 1. سوره زخرف، آيه 23

كلام هميشه زنده امام حسين (عليه السلام) كه فرمود: «هيهات منّا الذله»، هرگز زير بار ذلّت نمى‏روم، گرچه خود و فرزندانم شهيد شويم. اين شعار در همه مكان‏ها و زمان‏ها و براى همه انسان‏ها زيبايى دارد و كهنه نميشود.

آرى، تشكر از خدا كه در نماز است،

چشيدن گرسنگى و ياد گرسنگان كه در روزه است،

دفاع از مال و جان و دين كه در جهاد است،

كمك به محرومان كه در خمس و زكات است،

دعوت مردم به نيكى‏ها و تلاش براى نجات ديگران از آلودگى‏ها و زشتى‏ها كه در امر به معروف و نهى از منكر است،

سفارش به نظافت كه در وضو و غسل و گرفتن ناخن و آراستن سر و صورت است،

سفارش به رعايت ادب و سلام كردن و بدون دعوت جايى نرفتن و احترام به پدر و مادر و بستگان و معلمان و وفاى به عهد كه در برنامه‏هاى دينى است،

و هزاران برنامه ديگر دينى، هيچگاه كهنه نمى‏شود و همچون خورشيد در آسمان دين مى‏درخشد و به همه انرژى معنوى مى‏دهد.

1. يا به سليقه وفكر خود عمل مى‏كنند كه دير يا زود پشيمان ميشوند.

2. يا به قوانين بشرى تكيه مى‏كنند كه برخاسته از فكر انسانهايى محدود يا كسانى است كه تحت نفوذ هوسها يا ستمگران هستند.

امروزه مهمترين محلّ رسيدگى به حقوق بشر، سازمان ملل است؛ ولى برخى كشورها مثل آمريكا براى خود حق وتو گذاشته‏اند، يعنى اگر تمام نمايندگان كشورهاى دنيا تصميمى بگيرند، آنها ميتوانند يك طرفه آن را لغو كنند. اين سيماى حقوق بشر در زمان ماست.

اما در قرآن مى‏خوانيم: «قانون، حق خداست و حتى پيامبر حق ندارد كلمهاى از سوى خود به آن نسبت دهد، و اگر چنين كند، خداوند رگ حيات او را قطع مى‏كند.» «1»

آرى، همان‏گونه كه بيمار براى كسب سلامتى، خود را تسليم دستورات پزشك مى‏كند، و همان‏گونه كه ما اتومبيل را براى تعمير در اختيار مكانيك قرار مى‏دهيم، براى رسيدن به خوشبختى، بايد خود را در اختيار دستورات خدا قرار دهيم.

خداوندى كه هزاران هزار برابر از پزشك و مكانيك آگاه‏تر و هم به انسان مهربان‏تر است، تنها او مى‏داند انسان چه موجودى است و چه دستورى به‏

______________________________
(1) 1. [وَ لَوْ تَقَوَّلَ عَلَيْنَا بَعْضَ الْأَقَاوِيلِ لَأَخَذْنَا مِنْهُ بِالْيَمِينِ ثُمَّ لَقَطَعْنَا مِنْهُ الْوَتِين‏]. سوره حاقّه، آيات 46 44.

نفع اوست، كه آن را واجب يا مستحب كرده است؛ و چه امرى به ضرر اوست، كه آن را حرام يا مكروه كرده است.
خداوند علاوه بر ارسال كتاب راهنما، دست بشر را در دست پيامبران و امامان معصوم و عالمان عادل گذاشته است.
قرآن كريم دينى را كامل مى‏داند كه علاوه بر دستورات خوب، رهبرى جامعه را به فردى بسپارد كه تمام كمالات را داشته باشد. در سوره مائده آيه سوم ميخوانيم‏: [الْيَوْمَ أَكْمَلْتُ لَكُمْ دينَكُم‏]، امروز دين شما را كامل كردم. و آن روز، همان روزى بود كه پيامبر اكرم (صلى الله عليه و آله) در بازگشت از آخرين سفر حج، در سرزمين غدير خم، به فرمان پروردگارش دست امام على (عليه السلام) را بلند كرده و به مردم اعلام فرمود: «مَنْ كُنْتُ مَوْلَاهُ فَهَذَا عَلِىٌّ مَوْلَاهُ» «1»، هر كس كه من مولا و سرپرست او هستم، على مولا و سرپرست اوست.
______________________________
(1) 1. اصول كافى، جلد 1، صفحه 420.

پدید آورنده : اصغر بابایی

علل كمرنگ شدن معنويات در بين جوانان

سیدغلامعباس طاهرزاده

و روش صحيح در تبليغ دين و مصونيّت بخشيدن جوانان در برابر شبهات معاندين كدام است؟

مقاله حاضر دربیان پاسخ به این سوال است .

پرسش فوق از آنجا ناشى مى شود كه در سالهاى اوليّه پس از پيروزى انقلاب اسلامى و دوران دفاع مقدّس، گرايش جوانان به معنويّات و ارزشهاى دينى تا حدّى بود كه تا سرحدّ شهادت و جانفشانى از آنها پاسدارى مىكردند. امّا اكنون و پس از گذشت چند سال اين گرايش رو به ضعف نهاده است و كمتر مىتوان از معنويّت گذشته سراغ گرفت.

ما نخست مقدّمه اى را بيان مى كنيم، آنگاه به پاسخ اصلى خواهيم پرداخت:

انسان موجودى است كه از درون تحت تأثير عواطف و احساسات است و از بيرون نيز متأثّر از عوامل گوناگونى است. اين عوامل بيرونى عواطف و گرايشهاى انسان را جهت مىدهند و به هر ميزان كه فربه تر باشند از قدرت بيدار كردن عواطف و جهت دهى بيشترى نيز برخوردار خواهند بود. از سوى ديگر، حالات روانى انسان پيوسته و در هر زمان از وضعيّت يكسانى برخوردار نيست و با تغيير شرايط، دچار فراز و نشيب هايى مىشود. در روانشناسى نيز گفته اند كه در شرايط ...